MASALLAR 2

MASALLAR 2
Geçen yaz bir akşam, havuz başında tam otuz beş yıldır evli olduğu eşiyle dans ediyordu. Yanımdaki arkadaşıma dönüp "ben böyle olmak istiyorum" demiştim. Arkadaşım gülmekle yetinmişti.

Altmışlı yılların unutulmaz şarkısı "Roberta"yla dans ederken izlediğim o güzel kadının uzun ömürlü "mutluluğuna" gıpta ediyordum.

Birden aslında "öyle" olmadığını fark ettim...

Uzun ömürlü sanıyordum, gerçekte öyle miydi
çııÖÖçşSana baktığım zaman gördüklerim bir zamanlar sakladıklarıma çok benzeyen sıyrıklar aslında" dedi ansızın geçen gece.

İşte ilk defa o zaman havuz başında dans eden kanatlı kadının "köklerini" fark ettim...

"Yoğun bakımdan çıkmıştım. Yaşama dönmem için altı saat vermişlerdi. Oysa tam 36 saat sürdü... Kendime geldiğimde karşımdaki saate bakmıştım uzun uzun. Bütün ömrümü düşündüm. Babamı, annemi, gencecik ölen ablamı, ertelediklerimi, yüzümü, kırıldıklarımı... Yaşamalıydım. Allah'a bu hastalığı elimde kalan sevdiklerime vermediği için teşekkür ettim. Ben onlar için yaşardım çünkü."

O anlatıyordu bense sanki ağlamak için karşısına oturduğum bir filmi izler gibi onu izliyordum.

"Ben" dedi bir ara, "Aslında... Yaşar gibi yapıp... Belki de hiç yaşamadım... Annem gibi..."

Pencere önünde oturuyorduk.

Hava sıcaktı. İşte tam o cümlesinde denizden içeri serin bir rüzgâr esti...

Bana baktı, gözlüklerini çıkardı...

"Tavanla tabanı iyi bilirim, dört kez yeniden başladım yaşamaya... Hiç sırça köşklerim olmadı, camdan kubbelerim filan... İyi oldu belki de, o kadar çok düştüm ki çabuk kalkmayı öğrendim sonunda..."

İclal Aydın