Ana Men� Anasayfa Siir Ekle Uye Ol Giris Kategoriler Atatürk Şiirleri Aşk ve Sevgi Şiirleri Doğa ve Tabiat Şiirleri Vatan ve Milliyetçi Şiirler Ayrılık Şiirleri Sitem ve İsyan Şiirleri Dini Tasavvufi Şiirler Yiğitlik Şiirleri Siyasi Şiirler Serbest Şiirler Bölgesel Şiirler Yalnızlık Şiirleri Özlem Şiirleri Duygusal Hikayeler Bireysel Şiirler Ölüm Şiirleri Gazel ve Kasideler Deneme ve Düzyazılar Güzel Sözler ve Duvar Yazıları kısa mesajlar ( sms ) Resimli Şiirler Türkoloji Makaleleri Destanlar ve Efsaneler Köşe Yazıları ve Eleştiriler Masallar Şarkı ve Türkü Sözleri Aile Şiirleri Umut ve Gurbet Şiirleri Barış Şiirleri ve Savaş Şiirleri Asker Şiirleri Evlilik Şiirleri Dostluk ve Arkadaşlık Şiirleri Bayram Şiirleri Doğum Günü Şiirleri Şairlerin özgeçmişleri Bilmeceler ve Maniler Alevi şiirleri Racon Şiirleri Sesli ve Flash Şiirler Türk Mitolojisi Yunan Mitolojisi Türk Dünyası �airler : A B C � D E F G H I � J K L M N O � P R S � T U � V Y Z �iirler : A B C � D E F G H I � J K L M N O � P R S � T U � V Y Z siir , ask siirleri , milliyetci siirler , siir , edebiyat , g�zel s�z , haz�r mesaj , ayr�l�k �iirleri , serbest �iir , ayr�l�k �iiri , hikayeler Kelime : Bir Soru: Benim Yolum Nedir Bir Soru: Benim Yolum Nedir -------------------------------------------------------------------------------- O yolda hayata biraz mesafeli durulur, ancak hayat asla ıskalanmaz. Oyunun yeterince içinde ve ona yakın; ama nefes alacak, serpilip büyüyecek kadar da aralı ve uzak….”Hem içeride, hem dışarıda durmak” diyorum buna... -------------------------------------------------------------------------------- Her derviş çilesini kendi yolunda doldurur ve her insanın bir yolu vardır mutlaka. Kendisi bilse bilmese; yolunu seçmiş olsa veya olmasa da, çoğu kez insan bir yola koyulmuş gidiyordur. Bilinçli-bilinçsiz, akıllı-akılsız, sarhoş-ayık, kör veya gönül gözü açık, o yolda yürüyordur işte. Bazen de bir uçtan ötekine zikzaklar çizerek ve hatta yolda kaybolarak… Kişi “ben kimim?” sorusunu sıkça sorar da kendisine, “benim yolum nedir?” sorusunu genellikle ihmal eder. “İkisinin ne ilgisi var?” dememek lazım. Kimliğin yol’u, yolun ise kimliği belirlemesi adeta kaçınılmazdır. Bazen yolumuzu tarif etmekte zorlanır ve pekala çaresiz de kalabiliriz. Kimleriz biz? Nereye gidiyoruz? Kendimizi yeterince tanıyor ve anlatabiliyor muyuz?... Bakarsınız kendi yolumu anlatırım sizlere; mesela tenhaları yeğlediğimi; hayatın henüz iğfal edilmemiş kıyılarında oturmayı seçtiğimi; bir yandan başarıya alkış tutarken diğer taraftan başarının şaşaasını oldukça huzur bozucu ve itici bulduğumu.... Post-modern dünyanın acımasız rekabeti; kısa yolları sıkça kullanma eğilimi ve paranın içi kof ihtişamından ne denli ürktüğümü söylerim… Güneşe gereğinden fazla yaklaşmak tehlikelidir. Bir bakarsınız, aniden İkarus misali kanatlarınız erimeye başlar. Bu yüzden sert rüzgarların esmediği; aşırı sıcağın ve dünyayı yerinden oynatacak depremlerin, kasırgaların yer almadığı; yol boyunca bilimin asırlık ve anıtsal ağaçlarının dikildiği; incelik çimenlerine serpiştirilmiş enva-i çeşit gönül çiçeğinin açtığı bir yol resmi yapabilirim sizlere. Yoksa yapıyor muyum dersiniz?... Evet, sanırım anlatmaya başladım bile!... Her yüreğin doğal bir “mantra”sı olduğuna inanırım; bir tür pusula ve aynı zamanda her kapıyı açan anahtar gibi bir şeydir bu. Benimki ise merak, araştırma, düşünce, paylaşım, sevgi ve sevdadan oluşmuş tuhaf bir mantra idi. Yolum da işte aynen öyledir. Üzerinde tutkunun esiri olmadan rahatça yürüyebileceğim; sonunda beni bekleyen büyük ödüllerin var olmadığı; dünyanın acılarını bir çilekeş gibi çekerken bile beni güneşiyle kucaklayıp ısıtabilen sıradan bir patika yoldur orası. O yolda hayata biraz mesafeli durulur, ancak hayat asla ıskalanmaz. Oyunun yeterince içinde ve ona yakın; ama nefes alacak, serpilip büyüyecek kadar da aralı ve uzak….”Hem içeride, hem dışarıda durmak” diyorum buna. Kimileri zayıflık ve korkaklık olarak değerlendiriyor. Ben ise iç barışıklığın kaynağı olarak görüyorum. Savaşmak, yalnızca sözünü ettiğim bu iç barışıklık dengesi tehlikeye düştüğünde gereklidir ancak. Biraz kaos; sonra yine huzur ve sükunet…. Bu yolda, “olmazsa olmaz” önkoşul iç barışıklıktır. Ardından yeni bir soru geliyor hemen; “acaba kendimle yeterince barışık mıyım?” Onu da başka bir gün, yeni bir “yüzleşme ve iç hesaplaşma sayfası” açar ve konuşuruz dostlar. Şimdilik yoluma devam etmeliyim…. “Yolcu yolunda gerek!...” Naime Erlaçin Arkadasina Gonder      Siiri Yazd�r      Yorum Ekle Okunma : 17 Ald��� Oy : 0.00 G�nderen : admin Oy Ver : 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 En Yeniler Özleyiş Âşk Yolu Anlasana Vatana Doğru Delirten En �ok Okunanlar Doğum Günün Kutlu Olsun Delikanlıya dair rajon sözler Doğum Günün Kutlu Olsun Doğum günün kutlu olsun Gece Olunca En �yiler Bu Defa Sigaranın Dumanı Kaçmadı Gözlerime Saklambaç Gitmelerimde Ayak İzlerin Var Artık Hiçbir Şey Bildiğimiz Gibi Değil Gün Batımında Giderim �statistikler Toplam Kategori : 42 Toplam �iir : 4246

Copyright � 2007 a�k edebiyat �iir �air hikaye sms resimli �iir gazel a�k siir ekle siirler delikanl� s�zleri sevgi duygusal romantik milliyet�i atat�rk isyan serbest �iirler . All Rights Reserved.