NEVRUZİYE

Aşina Oğulları denilen yiğit bir boy vardı binlerce yıl öncesinde
Onlar çok yiğittiler
Onlar merttiler
Onlar gözü pek ve korkusuzdular
Her boyda handı, hakandı onlar
Çoktu düşmanları gökteki yıldızlar kadar
Azgındı düşmanları dağdaki domuzlar kadar
Haindi, sinsiydi düşmanları, yerdeki akrep gibi
Aşina Oğullarına sanki Tanrı yüz çevirmişti
Dört bir koldan saldırdı düşmanları
Üzerlerine üşüştüler leş kargaları misali
Kılıçtan geçirildi erkekleri, yaşlısı çocuğuyla
Esir edildi kadınları, genciyle yaşlısıyla
Üçü beşi kurtuldu bu katliamdan yaralı aç bil aç
Hiç birisi de inanamıyordu başlarına gelene
Mavi gök müydü çöken,Yağız yer miydi yarılan
Dediler kendi kendilerine
Derken uzaktan mavi yıldırım gibi, şimşek gibi belirdi
Gök yeleli Gök Börü ataydı ki yalnız zor anlarda gelirdi
İzleyin beni evlatlarım dedi Gök Börü
Ta ki ben duruncaya kadar ardımdan yürü
Zora ki yürüdüler Gök Börü’ nün izinde
Yürüyecek takat yoktu hiç birisinde
Nihayet durdu Gök Börü ıssız bir dağ başında
Cennet gibi bir vadi duruyordu karşılarında
İşte evlatlarım yeni yurdunuz burası olacak
Adı Ergenekon sonsuza dek aklınızda kalacak
Uzun yıllar kaldılar o cennet vatanda
Sığmaz olduklarında dediler; “Fazla kalamayız Ergenekon da.”
Yiğit bir ata vardı içlerinde adı Tömürcü
İşini yaparken kullanmayı öğrendi kömürü
Yeniden belirdi alçak bir tepede Gök Börü
Dedi; Bu tömürden tepeyi eritin evladım Tömürcü”
Yığdılar dağlar gibi odunu kömürü
Eritti demir tepeyi çekiciyle döverek Ulu Tömürcü
Can gelmişti yeniden dağa taşa
Toprak ana yeniden başlamıştı uyanışa
Çıktılar Aşina Oğulları Ergenekon’ dan saf saf
Selam durdu önlerinde dört bir taraf
Yeni yurt Ötüken’ e vardıklarında
Bahar başlamıştı dört bir yanda
O gün bu gündür coşkuyla kutlanır
Turan elleri mutlulukla kanatlanır
Adına Nevruz dediler kutlu bayramın
Tadına doyulmaz o gün yapılan seyranın
Her Nevruz’ da Tömürcü Ata yaktı kömürü
Çekiciyle döverek çelik yaptı bir parça tömürü
Şehit Atalar o gün cennette buluştular
Bu kutlu güne şükredip aleme rahmet okudular
Tanrı Dağı’ nın tepesinden her baktıklarında
Bahtiyar oldular oğullarının dünyaya hükümdar olduğuna
Asırlar geçince her bir boy ayrı yol tuttular
Yörük, Türkmen, Avşar, Tatar oldular
Gün geldi birbirlerine koyuldular
Gün oldu çapulculara soyuldular
Ne zaman ki el sözüne kandılar
İçlerine sızan çaşıtlara inandılar
Hane başı birer Kara Han oldular
Ah vah edip saç baş yoldular,
Gün geldi yeniden tek yürek oldular,
Uzun bir yolda yeniden buluştular.
Ne zaman ki Biz Türk’ üz dediler,
O anda ki dünyaya hükümdar idiler.
Yıllar yılı büyük bir coşkuyla kutladılar
Türk’ ün bir kısmına Nevruz’ u unutturdular,
Türk’ e Nevruz’ u unutturan gafiller utansın
Her Türk evladı bugün Nevruz’ u Ergenekon’ u yeniden tanısın
Cümle yiğit Ataların ki Onlar şehittir
Ruhları şad olsun,Mekanları cennet olsun
Bu gün ettiğiniz dualar Tanrı katında kabul olsun
Cümlenizin Nevruz’ u kutlu olsun
Amin diyen canlara Tanrım uzun ömürler versin.

AK SAÇLI KOCA

Türk Dünyası