|
siir , ask siirleri , milliyetci siirler , siir , edebiyat , güzel söz , hazýr mesaj , ayrýlýk þiirleri , serbest þiir , ayrýlýk þiiri , hikayeler |
|
Çocuklar ve Ben |
Çocuklar ve Ben
Hiçbir çocuk bana; 'Baba! ' demedi,
Ben hiç 'baba' olmadım ki? ..
'Baba! ' diyen tatlı sesi,
Sokaklarda, komÅŸularda duydum.
Sokaklarda, komşularda gördüm onları.
Koşuyorlar, gülüyorlar, oynuyorlardı,
'Ana! ' diyorlardı, 'Baba! ' diyorlardı,
Koşup sarılıyorlardı boyunlarına.
Analar, babalar çocuklarını,
Öpüyorlar, okşuyorlar, seviyorlardı...
Hiçbir çocuk içtenlikle, sevecen,
Atılmadı, sarılmadı boynuma.
Benim hiç çocuğum olmadı ki? ..
Sevgilerin en kutsalı çocuk sevgisi,
Seslerin en güzeli 'Baba! ' diyen ses,
Ben hep bu türkülü sesi dinlerim.
Ben hep 'Baba! ' diyen sesi duyarım.
Bir çocuk bana doğru koşsa uzaktan,
Onu, birden sımsıcak ruhumla kucaklarım.
Gece yarısı bir çocuk ağlasa uzaklarda,
Anasından, babasından önce ben duyarım...
Günün haber saatlerinde,
Radyoda, televizyonda,
Dergilerde, gazetelerde,
Yollarda, sokaklarda,
'Öldürüldü.', Öldü.' derler
'Ah! .. Yavrum! ..' derim...
Oysa ne öleni bilirim, ne öldüreni.
Çaresiz, alıp başımı giderim.
AÄŸlayan analarla, babalarla beraber,
Uykuyu gözlerime haram ederim.
Oysa hiçbir çocuk bana 'Baba! ' demedi,
Ben hiç 'baba' olmadım ki?
Ahmet Tufan Şentürk
|
| Ahmet Tufan Şentürk |
 Arkadasina
Gonder  Siiri
Yazdýr  Yorum Ekle |
Okunma : 36
Aldýðý Oy : 0.00
Gönderen : admin
|
|
|
|
